Lioba

 

Wie zijn de broeders en zusters van Sint Lioba?


Monniken en monialen wier leven geheel gericht is op het zoeken van God.
Levend vanuit Jezus Woord, luisterend naar het woord van Sint Benedictus, bidden en werken zij binnen een gemeenschap die hen helpt te groeien in de liefde voor God en voor elkaar,
een gemeenschap die hen uitnodigt alles met aandacht en liefde te doen -immers alles wat een mens doet heeft te maken met God en zijn schepping- en die aan de mens van vandaag een plaats van stilte en gebed wil bieden.

Sint Benedictus
Sinds het begin van het Christendom, hebben zich monastieke gemeenschappen gevormd in het verre Oosten tot hier in het Westen die leefden onder leiding van een abba of een amma. De abdij van Sint Lioba maakt deel uit van de Orde van Sint Benedictus.
In het jaar 480 is Sint Benedictus in Italië geboren. Hij is nog jong als hij zijn familie verlaat, zijn studie in Rome opgeeft vanuit een diep verlangen ‘nog slechts aan God te behagen’. Hij trekt zich terug in de eenzaamheid, die Benedictus opent voor een diepere kennis van zichzelf en die zijn hart, woonplaats van God zelf, verruimt . Spoedig is hij omringd door leerlingen die onder zijn leiding verlangen te leven.
Benedictus, de beminde, de gezegende Gods sterft in 547. Hij laat zijn gemeenschap een «kleine Regel» na, om de broeders te helpen God te zoeken en te leven voor Hem. Het is een woord van leven dat leert een weg van innerlijke vrijheid te gaan, het is een woord van een «goede vader», die rekening houdt met de verschillende behoeften van ieder, die de angst en vrees buitensluit, maar iedereen uitnodigt tot een nederige liefde. Zijn woord leidt ons voortdurend tot het enige licht « Christus» ; “verkies niets boven zijn liefde”.

Sint Lioba

Lioba is geboren in Zuid Engeland aan het begin van de 8e eeuw en kreeg de naam Thruthgeba. In het klooster van Wimbourne, een dubbelklooster van monniken en monialen, leert zij reeds jong de Bijbel lezen en omwille van haar lieflijk karakter krijgt zij de bijnaam Lioba, wat in het Keltisch  «liefde, goedheid” betekent.
Uit haar jonge jaren is een brief aan haar oom en missionaris sint Bonifatius (675-754) bewaard gebleven. Zij schrijft hem haar verlangen Bonifatius, -de missionaris in het verre land- als haar broeder te mogen beschouwen.
St. Bonifatius, die ervan overtuigd is dat zonder de aanwezigheid van biddende vrouwen, die als een stralend licht in zijn missiegebied aanwezig zullen zijn, het Evangelie niet kan worden verspreid, nodigt Lioba uit om de zorg voor de pas bekeerde jonge vrouwen op zich te nemen ; zij zullen zoals de monniken hun gehele leven aan God wijden.
Lioba verlaat, zoals Abraham, haar land en sticht haar eerste klooster in Tauberbischofsheim wat een stille verblijfplaats voor de missionarissen wordt.
De geschiedschrijver  Rudolf van Fulda schrijft in 836 dat Bonifatius Lioba, niet alleen beminde omwille van hun verwantschap maar nog meer om haar heiligheid van leven en haar wijsheid. Zijn verbondenheid met Lioba die hij “zijn troost op zijn pelgrimstocht” noemt, was zo innig dat Bonifatius verlangde, dat als hij kwam te overlijden, zijn gebeente op een dag samen met het gebeente van Lioba begraven zou worden, opdat zij, verenigd in hun leven, ook samen uit de dood zouden verrijzen.
Als Bonifatius aan het einde van zijn leven nog een keer naar zijn eerste missiegebied, het land der Friezen terugkeert, waar hij voorvoelt dat hij de marteldood zal sterven, laat hij  dan ook zijn broeders een linnen doek meenemen om zijn gebeente naar Fulda over te brengen. Lioba sterft op 28 september 782 en haar relieken rusten naast die van St. Bonifatius in Fulda.

Hildegard Michaelis
“Wie naar de abdij van St. Lioba in Simiane komt, wordt getroffen door de schoonheid en de vrede van deze plaats, door het innige gebed in de vieringen en door de vreugde en de eenvoudige, oprechte liefde die de monniken en monialen uitstralen.”(Brief van een gast)
In 1966 begint Hildegard Michaelis aan één zijde verlamd, te schilderen met haar linker hand. Alle kunstwerken, zowel zij die geïnspireerd zijn door de bijbel als door de natuur of de schoonheid van de vormen, allen drukken dezelfde vreugde, hetzelfde licht uit, alle worden gekenmerkt door haar zoeken van God, bron van alle schoonheid.
Zij sterft op 8 juli 1982 en laat aan de zusters en broeders de zorg na om de missie die God haar heeft toevertrouwd voort te zetten. Dit heeft zij in een van haar brieven als volgt uitgedrukt: “als je zo door het geloof weet, dat het je roeping is liefdesapostel te zijn door het gebed en werk hier verricht, je zult zien iedere houtsnede wordt een geschenk van God aan de ene die geeft en de ander die ontvangt en dit is een wederzijdse uitwisseling, want door God’s goedheid geven beiden in dit geval en beiden ontvangen. En als jouw liefde machtig is, dan geef je iedere keer ook van haar over en weer.”

Te gast zijn in Lioba
Onze gemeenschappen proberen hen dien van dichtbij of veraf naar onze abdij komen, om een spoor van God te vinden, om tot vrede, tot rust te komen, enkele dagen in ons gastenverblijf te ontvangen.
Gasten ontvangen is een traditie die even oud is als het monastieke leven zelf: “Men moet gasten –en die zijn er altijd- ontvangen als Christus”, zegt ons Benedictus.

De gastvrijheid is voor de zusters en broeders een delen van wat zij zelf van God ontvangen hebben: zijn Woord, de liturgie en de vreugde van een leven dat aan God gegeven is en tegelijkertijd ontvangen zij ook door hun bezoekers wat God hen wil schenken of waartoe Hij hen wil uitnodigen.
De gemeenschappen organiseren cursussen rondom het Woord van God en iedereen die het wenst kan met een zuster of broeder van gedachten wisselen en op die manier een stukje van de weg samengaan.
De broeders en zusters hopen van ganser harte dat wanneer het moment van het vertrek is aangebroken, zij die gekomen zijn, iets gevonden hebben wat hun hart zocht!

Het klooster ligt in de buurt van Marseille en is met het openbaar vervoer (wel zo’n negen uur) goed te bereizen.  Met de trein: vanuit de woonplaats - Rotterdam - Brussel - Marseille - Simiane. Zusters van het klooster halen gasten met auto’s op vanaf het station (anders nog een uur lopen!).
Er zijn acht eenpersoons gastenkamers in een gastenverblijf op het kloosterterrein zelf en onderaan de heuvel, bij de ingang van het terrein, is nog een gastenverblijf (uitermate geschikt voor groepen) waar ongeveer twintig gasten kunnen verblijven. Men heeft er tevens de beschikking over een eigen kapel, activiteitenruimte en een ruim terras. Men moet echter wel in een redelijke conditie zijn, om meerdere keren per dag de klim naar boven te kunnen maken, voor het bijwonen van de vieringen met de broeders en zusters.
De maaltijden worden in de gastenverblijven gebruikt.
Tijd en ruimte voor: een persoonlijke retraite en/of groepsactiviteiten, stille, bezinning, verdieping en het maken van mooie wandelen in de prachtige omgeving

www.lioba.com
www.lioba-artisanat.com
Abbaye Sainte Lioba 
530 chemin des Mérentiers 
13109 
Simiane-Collongue 
France 
benedictins@lioba.com
tel:  04 42 22 60 60 
www.simiane-collongue.fr